به روی شیشه ی کلبه صدای تق تق بود

که نیمه شب هوس دیدن مرا می کرد؟

و هر که بود گمانم عجیب احمق بود

به سمت پنجره ی مات خیره شد چشمم

و پشت شیشه پر از شاخه های زنبق بود

***

به  سوی برکه  دویدم کسی نبو د آنجا

فقط صدای پریدن، صدای وق وق بود

کسی ز پشت به من حمله کرد  زخمم زد

و ضربه هاش به حق ! ضربه های نا حق بود

به عمق برکه فرو رفتم و صدایی گفت:

(( که مرگ در همه ی قصه ها موفق بود))

و نعش یخ زده ام روی آب می آمد

چه بی خیال چه ساکت سوار  زورق بود

نه مرگ بود نه چیزی نه خواب نه کابوس

به روی شیشه ی کلبه صدای تق تق بود